Posts Tagged ‘homosexualiteit’

Delfshaven kleurt roze op 1 september

27/07/2012

Roze zaterdag in Cafe de OoievaarEerder schreef ik een kritische blog over de acceptatie van homosexualiteit in de deelgemeente Delfshaven. Hoe gaaf is het dan vast te stellen dat er ook leuke en spontane acties zijn waar homosexualiteit juist centraal staat.

De Ooievaar Delfshaven (Havenstraat 11b) zal 1 september namelijk tijdelijk worden omgedoopt in café de roze Flamingo. Dit spetterende feest zal volgens de Ooievaar de roze maandag doen verbleken! Een “over the top party” met als centrale kleur roze!

En nou ben ik toevallig gek op feestjes! Want hoe mooi kan het worden? Iedereen in het roze feestend op fijne muziek en vierend dat homosexualiteit in Delfshaven gewoon kan! Ik ben erbij…jij ook?

Meer informatie op:

De facebook van De Ooievaar

Datum: 1 september

Locatie: De Ooievaar, Havenstraat 11b

Dresscode: ROZE!

Advertenties

Vieze neger

26/04/2011

‘Vieze neger’ openlijk op straat tegen iemand zeggen, wordt doorgaans bestraft met een grote mond en veel ongeloof. Dat zeg je immers niet. Zo zijn onze omgangsvormen niet. Geen discussie over mogelijk.

Vieze homo, flikker, viespeuk is inmiddels gewoon taalgebruik als ik samen met mijn vriend door Delfshaven loop. Veelal termen gebezigd door opgeschoten jeugd met een donker tintje.

Is het benoemen van afkomst in deze post van belang? In alle eerlijkheid weet ik dat niet, vooralsnog is het niet meer dan een constatering. In Delfshaven is ruim 70% van de inwoners van niet Nederlandse afkomst en daarmee is de kans al groot dat je uit die hoek verwensingen naar je hoofd krijgt.

Waarom dan deze post? Ik ben politiek actief sinds 1995. In die tijd heb ik nooit zo’n reden gevoeld om als een homopredikant door het leven te gaan. Acceptatie is in mijn ogen niet maakbaar. Ik was niet zo overtuigd dat door het onderwerp stelselmatig op de agenda te zetten de aggressiviteit tegen homo’s zou afnemen.

Maar zoals bij veel zaken in de politiek is niet benoemd ook gelijk niet bestaand. Ik hoor het vaak bij raadsvergaderingen. ‘U stelt dat het erg vies is op straat, maar bij het meldpunt is niets bekend’, waarna tot de orde van de dag wordt overgegaan. Het zou me niet verbazen dat dit met verbaal geweld ook zo gaat.

Al zeker twee jaar haal ik mijn schouders op en loop na de zoveelste opmerking stug door. Uit angst? Misschien. De verhalen van weggepeste homo’s zijn geen leuke toekomstbeelden. In je achterhoofd neem je dat toch mee. De persoon aanspreken geeft te veel onzekerheid. Is er met deze jongens wel een gesprek aan te gaan. De keren dat ik het geprobeerd heb, gaf mij weinig hoop.

Maar waarom deze post? In alle eerlijkheid? Ik begin het goed zat te worden. Van mij hoeft niemand homosexualiteit met drang of dwang te accepteren. Wel heb ik het recht om met rust gelaten te worden. Net als de ‘vieze neger’.